Dołącz do czytelników
Brak wyników

Narzędzia mindfulness w praktyce

16 kwietnia 2019

NR 2 (Kwiecień 2019)

Autoempatia jako podstawa etyki zawodowej

0 64

Istnieje wiele okoliczności, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym, w których poczujesz się rozdarty pomiędzy ludźmi lub grupami ludzi. Okoliczności takie często wymagają, abyś zarządzał pracą różnych osób, pośredniczył w niej lub ją ułatwiał. Relacje międzyludzkie mogą utrudniać Ci wykonywanie Twojej pracy, jeżeli nie podejdziesz do nich z należytą troską i uwagą. Jak można się do tego zabrać? Jednym z pomocnych sposobów jest praca z empatią.

Zarówno zadanie, które musisz zrealizować, jak i dynamika interpersonalna mogą wywierać na Ciebie presję. Naciski związane z zadaniami mogą polegać na potrzebie zadbania o innych, realizacji planów budżetowych, konieczności osiągnięcia celu sprzedaży lub rozwiązania problemu projektowego. Trudności interpersonalne są czymś innym, nieraz bardziej złożonym i mniej przejrzystym. Mimo że często wydają się niewidoczne, mogą mieć duży wpływ na Twoje samopoczucie i zdolność do funkcjonowania w świecie.

Weźmy np. nieporozumienia. Kiedy ludzie zaczynają czuć się zagrożeni, daje to początek powstawaniu małych klik lub sojuszy. W takich grupach zaczyna się mówić za plecami innych. Czasami nawet dochodzi do plotek i obmawiania. Niezależnie od tego, czy jesteś w grupie, która obgaduje, czy też w grupie, która czuje się obgadywana, takie doświadczenie może być dość niepokojące. Często, nawet gdy próbujesz wykonać swoją pracę, powyższa sytuacja kładzie się cieniem na Twojej zdolności do skoncentrowania się na zadaniu, które masz przed sobą.

Zastosowanie empatii pomoże Ci zrozumieć ­ludzi, z którymi pracujesz, dowiedzieć się więcej o ich myślach, uczuciach i działaniach, a także o głębszych motywacjach, które za nimi stoją. Kiedy empatyzujesz z innymi, robisz pierwszy krok, aby uniknąć nieporozumień. W rezultacie będziesz w stanie komunikować się z innymi w sposób bardziej efektywny i skuteczny.

Trudno jest empatyzować z kimś, kiedy sam stoisz przed wyzwaniem i czujesz się niezrozumiany. Dlatego pierwszym krokiem w kierunku empatyzowania z kimś innym jest empatia w stosunku do samego siebie. Nie mówimy o użalaniu się nad sobą czy podchodzeniu z miłością do własnych doświadczeń. Autoempatia wymaga  zauważenia i rozpoznania tego, co się w nas dzieje.

Być może potrafisz rozpoznać w sobie napięcie. Twoja koncentracja zawodzi, czujesz się rozproszony i niepewny lub rozgniewany i bezsilny. To wielki pierwszy krok, ponieważ rozpoznanie takiego napięcia nie zawsze następuje automatycznie. Czasami możesz rozpoznać napięcie, ale możesz nie rozumieć przyczyn jego powstania, w wyniku czego może dojść do problemów w komunikacji z kolegami, rodziną lub ­przyjaciółmi. Możesz również doświadczać niezdefiniowanego uczucia frustracji, gniewu lub wycofania się, bez świadomości, z czego ono wynika.

Wyobraź sobie, że miałbyś do dyspozycji narzędzie takie jak autoempatia.
 

Podczas pracy nad niedawnym projektem John wycofał się i nie brał już udziału w dyskusjach z nim związanych. Klientka Johna, Jennifer, wskazała w ostrym tonie na niedociągnięcia w jego pracy. Czuł się krytykowany, nie chciał się narażać na dalsze upokorzenia i zareagował poprzez powstrzymanie się od wyrażania jakichkolwiek dalszych uwag. 


Kiedy znajdziemy się w sytuacji, w której zaczyna dochodzić do nieporozumień, możemy zauważyć, że czujemy się zaatakowani lub zagrożeni. Może to spowodować, że będziemy chcieli odpowiedzieć tonem obronnym lub atakującym. W powyższym kontekście Jennifer uważała, że przekazała istotne pozytywne informacje zwrotne. Nie zdawała sobie sprawy z ostrości swojego tonu. John uważał jednak, że informacja zwrotna była przesadzona i skierowana w jego stronę jako osobisty atak. Ani John, ani Jennifer nie byli w stanie przemyś­leć sytuacji ani zauważyć eskalujących nieporozumień lub charakteru ich indywidualnych odpowiedzi. To nieporozumienie skończyło się tym, że John chciał zrezygnować z projektu, a Jennifer była całkowicie niezadowolona z końcowego wyniku. Gdyby John lub Jennifer na którymkolwiek etapie eskalacji nieporozumienia zastanowili się przez chwilę nad własnymi reakcjami, mogliby zmienić katastrofalny wynik 
projektu.
 

Jak praktykować autoempatię

1.Badanie bezpieczeństwa i zgoda 
Praca z innymi w celu stworzenia wspierającej obecności lub uzdrawiającej przestrzeni wymaga zapewnienia bezpieczeństwa osobom, z którymi pracujesz lub którymi się opiekujesz. Pomaga im to w wejrzeniu w siebie oraz w to, jak myślą, czują i wykonują różne czynności. Podobnie przemiana siebie w reakcji na drugą osobę, z którą pracujesz, wymaga stworzenia bezpiecznej przestrzeni, w której możesz się bardziej obnażyć. To również jest autoempatia. Spróbuj wejrzeć we własne doświadczenia, łącznie ze swoimi przemyśleniami, odczuciami i działaniami w kontekście pracy. Aby móc widzieć te aspekty, ważne jest, abyś doświadczył bezpieczeństwa psychicznego. Wymaga to od Ciebie szczerości odnośnie do wszelkich spostrzeżeń na temat swoich własnych myśli, odczuć i działań, które sobie uświadomisz. Masz wnieść przejrzystość i przestrzeń do swojego wewnętrznego świata doświadczeń. Jest to forma wsłuchania się w siebie z szacunkiem, z gotowością do poważnego potraktowania wszystkich sygnałów, które mogą pojawić się wewnątrz. To nas otwiera, ale samo doświadczenie nas nie porywa, jak wtedy, gdy czujemy się ogarnięci emocjami. Nie szukamy również sposobów na zmianę tego, czego doświadczamy, w jakimkolwiek kierunku, tylko obserwujemy i odczuwamy to, co naprawdę się dzieje.
Kiedy John poc...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Mindfulness"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy